آنچنان پیچیده ام که مپرس ...

یه روزگاری بود که هر وقت راجع به بچه فکر می کردم می گفتم حتما باید طوری برنامه ریزی کنم که بچه ام خردادماهی به دنیا بیاد. بسکه ما خوبیم. بسکه ما دلمون نازکه و حساسیم و خوبیم و به ایم و ... هزار تا کوفت دیگه ایم. البته از همه خرداد ماهی های عزیز عذر میخوام که دارم هر چی راجع به خودم حس می کردم رو به اونها هم میچسبونم.

الان به تمام ماه های سال حتی تیر هم راضیم . فقط اون بینوای بخت برگشته اگر یه روزی قرار بود پاشو بذاره تو این دنیا امیدوارم که عقلش برسه و خرداد رو انتخاب نکنه که هر چی دارم میکشم از عواقب روحیات مختلفیه که با خودم میشکم اینور و اونور و حالا بد ماجرا اینجاست که هر کدوم هر وقت میلشون باشه برزو می کنن و یه ذره شعور اجازه گرفتن و نظر صاحبش رو پرسیدن ندارن.

خلاصه آقایی که شما باشید حالم بده. خیلی بد و حالا خودمم موندم که با این عصبانیت و خشم و خستگی و دپرسی طنز نوشتنم به کجا بنده ... میگم بسکه قاطیه احوال متولدین این ماه باور نمی کنین که.

روزای بدی داره میگذره و نمی دونم چرا اینطوری شده. انگار همه امواج فکریم تصمیم گرفتن هر ثانیه فقط و فقط هجوم ببرن سمت خاطرات تلخ و آزاردهنده گذشته .اینکه چقد راین چند روز گریه کردم بماند .گریه ها ... اشک نریختم . های های گریه کردم .فریاد زدم واسه خودم. داد زدم. هوار کشیدم تا شادی خشمم بخوابه تا شاید آروم شم . اما بهتر که نشدم هیچ بدتر هم شدم .

شاید عوارض رسیدن پاییزه، شاید افسردگی فصلی گرفتم. شاید از اینکه آقامون انتها رفته سفر دلخورم و عصبانی و شاید همه اینها هست و اون اصل کاریه کوفتی و لعنتی همیشگی هم هست. دردی که گفتن سخته خیلی تحمل کردنش سخت تره. این روزا کارم شده حساب و کتاب و یادآوری اینکه چی شد و چی بودم و کی باعث و بانیش بود و آایا انصاف بود یا نه و ... هزار و یکی مساله حل نشده که از همون 9 سالگی هی دارم سعی م یکنم واسش یه توجیهی ، یه راه حلی ، یه دلیلی؛ یه چیزی پیدا کنم بالاخره.

یکی پیدا شده یه زمانی، یه غلطی کرده و ما باید تاوان پس بدیم تا آخر عمر؟ مگه مادر من دیگه چزی ازش مونده که بخواد هنوز دل به روزای خوش آینده ببنده و امیدواره باشه که یه روز خوب بیاد؟ اصلا مگه یه آدم چقدر تحمل داره؟ حقمون مگه چقدر بوده .

حرف و درد و آه و ناله زیاده ... عصبانیت عجیبی هم باهاش قاطی شده که هیچ وقت تجربش نکرده بودم تا حالا . هر چی هست نابود کننده است و داره داغونم میکنه. اما تهش اینکه طاقتم داره طاق میشه و غرض فقط این بود یه به یکی که نیست بگم دارم می ترکم .

طراحی انواع وب سایت و نرم افزار...